December 14, 2018 at 07:00PM

Weisch no!

Weisch no!

I weiss, dass me d’ Hobbidichter nid gärn het.
Aber ii will nid dichte,
i will nur us minere Jugendzit brichte.
Es chlises bizeli Erinnerig söll’s si -
Villicht isch au e chli Träumerei derbi?
Träume passt nümme in eusi Zit.
Aber das ich mer gliich,
es macht mi ufene ganz anderi Art riich.

Es isch mer, es sig erscht geschter gsi,
doch alles isch scho lang verbiii.
D’Erinnerig isch ganz plötzli do gsi a ne bsundere Wienachtstag.
E paar Tag vorhär bin i mit minere Mamme z’Olte is Schtädtli go lädele gange.
Es wird nid zwänget, het si gseit, suscht gömer ganz schnäll wider hei.
Imene hell erlüchtete Fänster hani es Bröschli gsee us Silber mit drü Blüemli dra.
Was wosch no mee, hani dänkt.
Chum, hani gseit, mir froge doch dä Maa was er derfür mues ha.
I bin ganz schnäll gsi.
D’ Tür isch eifach ufgange und mit emne heimliche Verlange hani uf dä Gägestand zeigt.
D’ Mamme het nid vill gseit und scho simmer wider uf de Stross usse gstande.
E chlini Träne het sich welle zeige.
Aber ich han nid dörfe zwänge.

Und wiiter unde simmer ine andere Lade gange.
Dört het si mir es Barchet-Röckli kauft.
Für fünf Franke het si's erschtande - aber gfreut hets mi nid!
Und denn Socke, Schtrümpf, Underhose, Liibli und Hemmli,
für jedes öppis isch es gsi,
und für de Vatter es Fläschli Wii.
So simmer wider uf e nöchschti Zug hei zue gange.
Mit emne heimliche Verlange nach emene Bröschli mit drü Blüemli dra.

D’ Wienacht isch ganz gmüetli gsi.
Mir hhänd d’ Cherzli aazündt und der Vater het O Du Fröhliche agschdimmt.
Der ganz Obe het der Vatter mit sinere Familie das Fäscht gnosse.
Und so sind diä Jöhrli vergange.
Me chönt no vill verzelle us dere Zit.
Aber hüt isches halt eso.
Me verzellt nümme vil dervo.
Doch es bizeli Vergangeheit hani welle ufläbe loo.
Es isch halt viel gergässe gange.

S Broschli hani denn uf min Geburtstag doch na übercho.
Weisch no?

Marie Spaltenstein-Flubacher, *15.2.1928

vorgetragen am Weihnachtsfest 2013